نذر امام رضا (ع)

حواس شاعري ام زوم مي کند به شما
نه اينکه فکر کنم مي کشاني ام آنجا
که پر شده ست هوا از سوالهاي سپيد
نگاه نقره اي و گنبدي به رنگ طلا
شبيـه پر زدن يک پـرنـده از سيمـي
به سمت نور و صدا و درخت هاي رها
نگـاه مي شـوم و پابـه پاي کاشـي ها
عبـور مي کنـم از ايستگاه هاي شفا
چقدر زائـر شفـاف در شـما هستند
چقدر صورت شطرنجي آمده ست اينجا
عباي لطف شما روي دوش اين مردم
چنان رها شده که فکر مي کنم آيا –
شما صبور و بزرگي،يا کمي خوش بين
که لطف هاي مساوي مي آوريد آقا
مـگر اجـازه نـدارم مريدتـان باشـم
مريد آهوي چشم زلالتان ، کاما ،
غريبي دلتـان ، دسـت دستـگيرييتان
به پاي بوس تو هستم هميشه تا حالا
*فاطمه قائدي

/ 6 نظر / 6 بازدید
ماهان

ايشالا همه ما به وصال برسيم

ماهان

سلام ... چقدر دلم هوای امام رضا کرده

آرش

سلام خوشم آمد چقدر دانايی حالی از حال من نپرسيدی ولی از پشت قاب دلتنگی زرديم را چه زود فهميدی

مريم توفيقي

سلام . يک کلام می گويم و بس ! بی نظير بود . به روزم و منتظر حضورتان.