رايحه وصال

وابسته به کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز

خیــــــــــــال

اگر بگوييم "ماه جسمی کروی است که به دور زمين می چرخد" حقيقتی را بيان کرده ايم که قابل دفاع است. منطق کلام عادی و بيان ساده است.

اما اگر بگوييم : مزرع سبز فلک ديدم و داس مه نو ديگر بيان ما عادی و ساده نيست. اين جمله آميخته با خيال است.

خيال چون حاصل يک نگرش برتر و غير معمول به جهان است موثرترين ابزار برای ايجاد شعر نيز هست. در اينجا انواع صورتهای خيال انگيزی در شعر را مطرح ميکنيم.

تشبيه: ميگويند تشبيه مادر بسياری از صورتهای خيال است.

منوچهر دامغانی می گويد:

سر  از البرز بر زد قرص خورشيد

چو حون آلوده دزدی سر ز مکمن

در اين بيت خورشيد به دزد خون آلودی تشبيه شده که سر از کمينگاهش بيرون آورده است. به اين کار تشبيه می گوييم.

تشبيه يادآور همانندی و شباهتی است که از جهتی يا جهاتی ميان دو چيز مختلف وجود دارد.

يک مثال از زنده ياد سلمان هراتی:

کنار شب مب ايستم

چشم بر شمد سرمه ای آسمان می اندازم

ستاره ها

با نخ نور گلدوزی شده اند

و من مش شنوم زمزمه درختان را...

ادامه دارد... 

  
نویسنده : رهپويان وصال yaass_a110 ; ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸۳
تگ ها :