رايحه وصال

وابسته به کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز

دوبيتی

 چه شور محشری داری دوبیتی

صفای دیگری داری دوبیتی

هنوزم در غم بابا و فایز

دل غم پروری داری دوبیتی (سعیدی راد)

 

دوبیتی در اصطلاح شعری ست که مرکب از دوبیتی بر وزن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل(یا فعولن) است که مصرع اول و دوم و چهارم با هم همقافیه هستند.

قالب دوبیتی از قالبهایی است که از دوره قبل از اسلام به ما رسیده است  و در بعضی مناطق ایران شعرهایی به زبان پهلوی در این قالب سروده شده است.

مضمون بیشتر دوبیتی ها: عشق. آرزو. شکایت از غم دنیا و گاهی پند و اندرز است.

از مشهورترین دوبیتی سرایان میتوان به بندار رازی، بابا طاهر،  نجمای شیرازی و فائز دشتستانی اشاره کرد.

ویژگی دوبیتی های فائز کاربرد تخلص در تمام آن هاست.

قالب دوبیتی در بعد از انقلاب به همراه فالب رباعی جان تازه ای گرفت.

به نمونه هایی از قالب دوبیتی اشاره می شود:

 

نه از مهر و نه از کین مینویسم

نه از کفر و نه از دین مینویسم

دلم خون است میدانی برادر؟!

دلم خون است از این مینویسم! (قیصر امین پور)

 

زمین بازیچه بود و نبوده

همیشه چشم این گنبد کبوده

کنار رود کارون جون سپردی

دو چشمم بعد تو زاینده روده (علیرضا قزوه)

 

دلم تنهاست ماتم دارم امشب

دلی سر شار از غم دارم امشب

غم آمد غصه آمد ماتم آمد

خدا را این میان کم دارم امشب (سلمان هراتی)

 

زدی دستی و دامانی گرفتی

زتن بگذشتی و جانی گرفتی

شبی بی دست و پا در خون تپيدی

سری دادی و سامانی گرفتی (سهيل محمودی)

 

  
نویسنده : رهپويان وصال yaass_a110 ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٧ آذر ۱۳۸۳
تگ ها :