قالب رباعی از قديمی ترين و خوش آهنگ ترين قالب های شعر فارسی است و آغازگر آن رودکی است.

در روزگار ما با انقلاب اسلامی رباعی جان تازه ای گرفت و شاعران آثار چشمگيری در اين قالب ارائه کردند.

به نظر می رسد اين قالب از سه قسمت  مقدمه و طرح موضوع- توضيح- و نتيجه گيری تشکيل ميشود:

گفتم دل و جان بر سر کارت کردم

هر چيز که داشتم نثارت کردم

گفتا که که باشی که کنی يا نکنی؟

اين من بودم که بی قرارت کردم!

شاعر در مصرع اول موضوع را طرح می کند. در مصرع دوم توضيح بيشتری می دهد. در مصرع سوم زمينه نتيجه گيری را فراهم می کند و در مصرع چهارم نتيجه يا پيام اصلی شعر را ارائه می کند و در واقع ضربه پايانی را ميزند.

مثال ديگر:

دستی ز کرم به شانه ما نزدی

بالی به هوای دانه ما نزدی

ديريست دلم چشم به راهت مانده ست

ای عشق سری به خانه ما نزدی! (قيصر امين پور)