تو را اي حلقه اتصال رسالت و امامت

اي مدار و محور ولايت و

اي قطب عصمت و طهارت با ((ياس)) مي شناسم...و با ((يس))

با گلاب و اشك و آب

با درد و بردباري،

با شعب ابي طالب

با دستان كوچكي كه تيمار زخمهاي پدر بود

با ((يريدالله ليذهب عنكم الرجس . . .)) 

با آيت ((هل اتي)) و ((طه)) و ((يطعمون الطعام علي حبه . . .)) 

با (( انا اعطيناك الكوثر )) و ((لااسئلكم عليه   اجراً . . .))

با كوچه هاي مدينه 

با دفاع از شوي و مولايت . . . اي مدافع حريم ولايت!

با پهلوي كبود و شكسته 

با صورت نيلي و سيلي نامردان 

با ((در))ي شكسته و سوخته 

با دو سه ماه سوگواري پدر و پيامر

تو را با هيجده بهار مي شناسم، آن هجده بهاري كه منت خدا بر آسمانها و زمين بود و هر چه حيات و طراوت در خلقت و كائنات است ريزه خوار همان هجده بهار است و آن هجده بهار اگر بهار بود كه هست بهاران ديگر را طفيلي آن مي شمارم . . .

تو بوسه پيامبر هستي بر ملكوت مجسم در زمين.

. . .

Yaass_a110