سلام

اين دفعه حرف خاصی ندارم جز يک ياد آوری برای خودم

و تو که يادمون نره که بيشتر از يک سوم بهار گذشت اما

بهاری نشديم. نسيم اومد و از کوچه های دلمون رد شد

اما باز هم پنجره هامون بسته بود. ميخوام بگم که هنوز

هم وقت داريم که پنجره دلمون رو به سمت نسيم

مهربونی باز کنيم و محبت و عشق ورزی را از هم دريغ نکنيم.

باور کنيد يک هوای تازه پشت در منتظره!

باور نداريد؟

همين الان پنجره را باز کنيد و خودتون ببينيد!