رايحه وصال

وابسته به کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز

تشريف بلند آفرينش

هر چه ذوق ديدنش را اشك پرپر كرده اند

سير حيرت خانه ي بال كبوتر كرده اند

بال طاووسي كه رگ افشانه ي ديدار اوست

طوطيان خانه ي آئينه باور كرده اند

جز كه تار شعله در پيراهن فانوس نيست

لانه ققنوس را آتش مقدر كرده اند

اين شب آويزان كه شبگاهان هوالحق مي زنند

رخنه در ذكر ان الحق قلند كرده اند

شعله حاني كه دود عود آن تا دورهاست

شاعران زلف غزل در آن معطر كرده اند

يك رم آهو اگر وحشت گريز غفلت اند

دشت را در زير پاي خود شناور كرده اند

خلسه عزلت نه غفلتگاه در خود ماندن است

جبهه بر خاكند و سير هفت اختر كرده اند

با خيال خال در خاطر سپند روي دوست

آتشي در سينه ي سوزان مجمر كرده اند

طعم شوقي را كه دارد لعل آتش گون او

جوهر جان را مذاب از شعله ي تر كرده اند

هر چه مي بوسم لب او را ز خود وامي روم

آه از آن جانها كه با اين ذوق پرپر كرده اند

كيست اين با ناز حور آغشته طبع نازكش

كز لبش طعم عسل در كام كوثر كرده اند

كاتبان مد بسم الله الرحمن الرحيم

ليق از گيسوي او در مشك و عنبر كرده اند

از غبار ناز او زيور به هستي بسته اند

از بلند قامتش الله اكبر كرده اند

تا بگردد آسمان بر گرد آن خورشيد محض

اين بلند طارم – آبي را مدور كرده اند

خشك شد دريا شبي كز نام او لب تازه كرد

دامن من را ولي درياي گوهر كرده اند

خشك شد دريا شبي كز نام او لب تازه كرد

دامن من را ولي درياي گوهر كرده اند

نيست اين معني كه ناز سايه اش در پي نبود

هر دو هستي سايه ي او را مسور كرده اند

زان شب شوقي كه تر مستي صبو در مي شكست

ساقيان شكر نگاهش را به ساغر كرده اند

مي وزد گيسوي خشبوي محمد (ص) از بهشت

خاك را در مقدمش با گل برابر كرده اند

كافي از كفواً احد بر چشم احمد بوسه زد

اين غزل از طبعش از آن درج گوهر كرده اند

 

شعر از استاد ارجمد جناب آقای دکتر غلامرضا کافی

کتاب فرشته و انجير فصل طعم تين و زيتون

 

yaass_110

  
نویسنده : رهپويان وصال yaass_a110 ; ساعت ۱:۳۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳٠ فروردین ۱۳۸۳
تگ ها :