منتخب اشعار شاعره هاي انجمن شعر و ادب كانون فرهنگي رهپويان وصال ـ واحد خواهران

. . . دست چين واژه و احساس شايد شيرين ترين حكايت زندگي باشد و اين مهم ، آنجا كه در جام هستي يك زن مي ريزد ، روزنه هاي اميد را بر دنياي او مي گشايد و او را از حصار سنگي دلتنگي ها و سختي ها رهايي مي دهد، تا در آسماني صاف به پرواز درآيد .

زني كه مي نويسد و واژه ها چون موم در دست اويند، راحت تر زندگي را تجربه مي كند و عميقاي باورش را مملو از زلالي حس مهرباني ، دوستي و مدارا مي كند، براي او ديگر زندگي ساز بودن كاري مشقت آور نيست .

دستهايش متبرك به حقايق مي شود، از واقعيت ها نمي گريزد و هميشه در خلوت ذهنش جايي براي گره زدن حقايق و واقعيات پيدا مي كند، دامنش رنگ تقدس مي گيرد و هميشه فردا برايش واژه اي اميدزا و حركت آفرين مي شود .

مجموعه حاضر، گوشه اي از عواطف پاك و احساسات زلال زنان شاعري است كه روزگاري در باغ هنر شيراز با هم، محبت را زندگي كرده اند.

اميد كه تا هميشه ي عشق در آسمان شعر همچون خوشه ي پروين بدرخشند.

مسؤول انجمن شعر و ادب كانون فرهنگي رهپويان وصال ـ  پروانه نجاتي

تقديم به ساحت مقدس سيد و سالار شهيدان حسين بن علي (ع)

افسوس ماندن

چه كرده ايم كه بايد پس از تو زنده بمانيم ؟

چقدر زنده بمانيم ، چقدر روضه بخوانيم ؟

چه كرده ايم كه حتي نمي شود غممان را

در اين غروب غم انگيز به گوش تو برسانيم ؟

نگفته اي كه پس از تو در اين كوير عطشناك

چه سخت مي گذريم و چه سخت مي گذرانيم ؟

بگو براي كدام آسمان ، كدام درختي

در انتظار كدامين بهار گل بنشانيم ؟

بگو براي چه بعد از تو آشيانه بسازيم ؟!

هميشه قصه بگوييم ، هميشه شعر بخوانيم ؟

چه زود مي گذرد لحظه هاي وحشي جنگل

بگو براي چه در اين كوير تفته بمانيم ؟

سميه ترابی

منتظر شعرهای بعدی ما باشيد

yaass_110 , yaass_057