رايحه وصال

وابسته به کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز

جلسه دوم

موضوع شعر سپيد :

بين شعر سپيد و کار يک تار موی فاصله است و بحث پيرامون شعر سپيد يک بحث طولانی است. هنوز از تولد يک شعر سپيد يک قرن هم نگذشته تا چهار چوب خاص برايش در نظر بگيريم. در کل می توان گفت: شعر سپيد شعر جوانی است. شعر سپيد دارای ايجاز است و حروف را کامل در قالب کلمات محدود می کند يعنی خلاصه و مفيد بيان می شود. گاهی از ۱۷ کلمه بيشتر نمی شود. اکثر شاعران سپيدگو دنبال کلمه نيستند.

در شعر غزل بايد قافيه ها زوج و مثل هم باشند ( مانند: کار و بار ). در شعر سپيد ذهن خود در آن فعاليت دارد و دارای آزادی کلام است.واژه هايی که در غزل بکار نمی بريم در سپيد می توان گفت و از آن استفاده کرد. وشعر امروز در بند کلمه نيست و در شعر سپيد حرف را در لفافه بيان نمی کنند وبا کلمات بازی می شود.

چند نکته:

نکته اول : برای بهتر شدن شعر بهتر است که از کلمات ( و - اگر - از ) در جمله ها و بيتها استفاده نشود.

نکته دوم :هميشه شعری که بيان می شود ابتدا در ذهن حلاجی و سپس بر روی آن فکر می کنيم و آنرا روی کاغذ می آوريم.

شعرهای ماندنی اغلب شعرهايی هستند که چندين مرتبه خوانده و بازنويسی می شوند. شعر تا تحليل نشود شعر خوبی نمی تواند باشد.

نکته سوم : بهتر است حرف را در پرده و لفافه بگوييم وبرای اينکه از رک گويی جلوگيری شود راه حل اين است که روی کلمات کار کنيم. شاعر در وهله ی اول خودش است که از شعر لذت می برد و برای اينکه بتوانيم به ايراد کارهايمان پی ببريم بهتر است که آن را روی کاست پياده کرده و چندين مرتبه گوش دهيم تا نواقص آن را پيدا کرده و برطرف نماييم. شاعر نبايد پايبند به واژه های خاصی باشد.

نکته چهارم : نثر حالت موسيقيايی دارد. شعر سپيد دارای وزن است. کسانی که شعر سپيد کار می کنند قبلاٌ در شعر کلاسيک موفق بوده اند و شعرهای قوی داشته اند و دارند.

نکته پنجم : بهتر است از کلمات قديمی کمتر استفاده کنيم يا اصلا استفاده نشود. مانند ( ز ) در اول هر شعر يا ابيات. 

برای پيشرفت بايد همزمان با زمانه خويش جلو برويم و بهتر است از کتابهای رمان ادبی و يا شعرها و غزل های خوب و قوی استفاده شود تا حدی که از اين مطالب تقليد نکنيم. 

 تا جلسه بعد

 

yaass_057 , yaass_110

yaass_116

 

 

  
نویسنده : رهپويان وصال yaass_a110 ; ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ مهر ۱۳۸٢
تگ ها :